بيچاره چه می کشی خودت را ديگر نشود حسين زنده.
کشتند و گذشت و رفت و شد خاک خاکش علف و علف چرنده.
من هم گويم يزيد بد کرد لعنت به يزيد بد کننده.
اما دگر اين کتل متل چيست وين دسته خنده آورنده.
تخم چه کسی بريده خواهی با اين قمه های نابرنده.
آيا تو سکينهای که گويی سو ايستمیرم عميم گلنده.
کو شمر و تو کيستی که گويی گل قويما منی شمير النده.
تو زينب خواهر حسينی ای نره خر سبيل گنده.
خجلت نکشی ميان مردم از اين حرکات مثل جنده.
در جنگ دو سال قبل ديدی شد چند کرور نفس رنده.
از اينهمه کشتگان نگرديد يک مو ز زهار چرخ کنده .
در سيزده قرن پيش اگر شد هفتاد و دو سر ز تن فکنده.
امروز چرا تو می کنی ريش ای در خور صد هزار خنده.
باور نکنی بيا ببنديم يک شرط به صرف برنده.
صد روز ديگر برو چو امروز بشکاف سر و بکوب دنده.
هی بر سر و ريش خود بزن گل هی بر تن خود بمال سنده.
هی با قمه زن به کله خويش کاری که تبر کند به کنده .
هی بر سر خود بزن دو دستی هی پاره بکن قبای ژنده .
گر زنده نشد عنم به ريشت گر شد عن تو به ريش بنده.
ایرج میرزا
این هم برای مزاح بخوانید بد نیست
کشتند و گذشت و رفت و شد خاک خاکش علف و علف چرنده.
من هم گويم يزيد بد کرد لعنت به يزيد بد کننده.
اما دگر اين کتل متل چيست وين دسته خنده آورنده.
تخم چه کسی بريده خواهی با اين قمه های نابرنده.
آيا تو سکينهای که گويی سو ايستمیرم عميم گلنده.
کو شمر و تو کيستی که گويی گل قويما منی شمير النده.
تو زينب خواهر حسينی ای نره خر سبيل گنده.
خجلت نکشی ميان مردم از اين حرکات مثل جنده.
در جنگ دو سال قبل ديدی شد چند کرور نفس رنده.
از اينهمه کشتگان نگرديد يک مو ز زهار چرخ کنده .
در سيزده قرن پيش اگر شد هفتاد و دو سر ز تن فکنده.
امروز چرا تو می کنی ريش ای در خور صد هزار خنده.
باور نکنی بيا ببنديم يک شرط به صرف برنده.
صد روز ديگر برو چو امروز بشکاف سر و بکوب دنده.
هی بر سر و ريش خود بزن گل هی بر تن خود بمال سنده.
هی با قمه زن به کله خويش کاری که تبر کند به کنده .
هی بر سر خود بزن دو دستی هی پاره بکن قبای ژنده .
گر زنده نشد عنم به ريشت گر شد عن تو به ريش بنده.
ایرج میرزا
این هم برای مزاح بخوانید بد نیست
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر